

سخت است ولی مولا خوب است نمی آیی 
دلتنگ توام اماخوب است نمی آیی
یک کوفه جفا و غم ، یک شام پر از محنت
آیی تو شوی تنها خوب است نمی آیی
لاف غم عشق تو ذکر همه مردم
اما بنگر دلها ، خوب است نمی آیی
یک شام سه شنبه را در کوی تو می آیند
اما دلشان اینجاست خوب است نمی آیی
یک نیمه شعبان را در فکر تو می مانیم
فرداش روی از یاد خوب است نمی آیی
یک جمعه فقط ندبه ، یک هفته فراموشی
بود تو شود رویا خوب است نمی آیی
سرداب تو مخروبه ، قبر پدرت ویران
شهر تو پر از اعدا ، خوب است نمی آیی
با این هم درد و غم می سوزی و می سازی
ای منتقم زهرا(س) خوب است نمی آیی 

خورشید جمعه ای دیگر دارد به غروب ماتم می نشیند و انگار ، داغ هجران تو همچنان بر دل ما می ماند.
یا بقیه الله!
چشمان اشکبارم را ببین که به راه آمدنت سفید شد و تو باز هم نیامدی.
یا بقیه الله!
شاید خدایت نیامدنت را فرصتی دیگر برای من قرار داده است تا وقتی که تو می آیی این دل، پاک پاک باشد.
یا بقیه الله!
تو که خود فرموده ای که به احوال شیعیانت آگاهی. پس لابد خوب می دانی که میان ما و اذان ظهر و آسمان ، چه رابطه ای است!!!
یا بقیه الله!
تو که خود خوب می دانی بر این دل چه دارد می گذرد! پس جان مادرت فاطمه، هق هق غروب جمعه ما را در دفتر عشقبازی های عشاقت ثبت کن.
یا بقیه الله!
دل را کمک تا از نگاه پنهانش ، غریبی سیراب شود.
یا بقیه الله!
در این غروب جمعه ای دیگر، ضجه غریبانه خروش و نگاه خیسش را که به پیشگاه با شکوهت تقدیم می کند بپذیر.
یا بقیه الله!
وقتی که تو می آیی ، دل من در چه حال است ... دل من در چه حال است...
آقا میا اینجا کســـی در فکرتــــان نیست ![]()
اینجا کسی دلواپس صاحب زمان نیست
ضخـــم زبان ، بیچاره کــــرده عاشقان را
اینجا کسی با هیئتی ها مهربان نیست
هر کس کلاه خویش را چسبیده محکــم
اینجا کسی در فکر درد دیگــــران نیست
قرآن شـــتده کالای دست اهــــل بــــازار
هیهات قرآن هم فروشش رایگان نیست
بر روی دیــــــوار اتاق شاعــــرت هـــــــم
دیگر نشان قاب عکس جمکــران نیست ![]()
تو دلم یه دنیا حرفه
که میخوام بگم براتون
آقا جان

تو بگو به من کجایی ، تا ببوسم خاک پاتو
آقا جون دلم گرفته مثل آسمون پاییز
می دونم مرغ دل من دوباره کرده هواتو

با خودم یه نذری کردم که اگه تورو ببینم
با همون نگاه اول جونمو بدم براتون
گل زهرا ، گل زهرا ، گل زهرا

چه خوبه خونه ی قلبم بشه جای تو همیشه
هک کنی رو صفحه ی دل نقش روی دلرباتو
چی میشه یه بار شبونه رد شی از کوچه ی قلبم
روی ماهتو ببینم یا که بشنوم صداتو
ما رو هم یه نیمه ی شب تو نماز شب دعا کن
تا صبا برام بیاره صدا و سوز دعاتو
بیا تا برات بمیرم که به عشق تو اسیرم
الهی به جون بگیرم همه ی درد و بلاتو
بیا تا دورت بگردم حالا که اسیر دردم
بیا ای یوسف زهرا ببوسم شال عزاتو
گفتی پر خون میشه چشمات از غم داغ شقایق
الهی که من بمیرم نبینم خون چشاتو
مولا جان




ای انسان! تو اگر از مقام ماه رمضان نزد خدا واندازه فضل ونعمتی که برای تو داشته است آگاهی داشته باشی،متناسب با نیکی هایی که نسبت به تو انجام داده ورفتار کریمانه ای که با تو داشته با آن رفتار خواهی کرد و برای اینکه مقام این ماه برای توروشن شودمی توانی آن رامانند میهمان بزرگواری که بر تو وارد شده بدانی،واکنون که ساعات پایانی آن را می گذرانی مانند کسی که با عزیزترین عزیزانش وداع می کندبا او وداع خواهی کرد!وتو نمی دانی آیا دیگر بار او راملاقات خواهی کرد یانه...

آری وداع بارمضان وداع با برترین ماه خداست،وداع با لطیفترین روزهای زندگی است.نمی دانیم چرا اما وداع با رمضان ما رایاد آخرین وداع مولایمان حسین (ع) با بانوی نمونه کربلازینب (س)می اندازد،نمی دانیم چرانمی دانیم چرا اما سختی وداع بارمضان ما را یادعلمدار وسقای کربلا می اندازدکه طاقت وداع با کودکان حریم حرم حسین(ع)رانداشت...آخر برای ما هر بهانه ای یاد کربلا را زنده می کند....

سلام بر تو ای ماهی که در آن آرزوها در دسترس آیند و بسی کارهای نیک انجام شود.
سلام بر تو ای همسایهای که در مجاورت تو دلها نرم و رقیق شوند و گناهان رو به کاستی روند.
سلام بر تو ای مددکاری که ما را در مقابله با شیطان یار بودی، و ای رفیقی که راههای نیکی کردن را پیش پای ما هموار نمودی.
سلام بر تو که تا هستی، چه بسیار کسانی را خدا از آتش می رهاند، و چه بسیار کسانی که حرمت تو را نگه میدارند و بخت نیک مییابند.
سلام بر تو که پیش از آمدنت در آرزوی تو بودیم، و پیش از رفتنت، به اندوه جدایی دچار شدیم.
سلام بر تو و آن شب قدری که بهتر از هزار ماه است.
سلام بر تو که دیروز چون با ما بودی، به سختی دلبستهات بودیم، و فردا که از میان ما خواهی رفت، از جان و دل آرزومند آمدنت هستیم.
خدایا ما مدتی را در این ماه به سر بردیم؛ ماهی که ما را بدان شرافت بخشیدی، و به احسان خویش ما را شایستهی آن گردانیدی؛ در حالیکه مردم بدکردار تیرهبخت، قدر آن را نشناختند و به سبب شوربختی خویش از فضل آن محروم شدند.
تو ما را به شناخت این ماه توفیق و برتری عنایت کردی، و به شیوهی برخوداری از آن راه نمودی. توفیقمان دادی که روزهایش را روزه بداریم و شبهایش را با عبادت به صبح آوریم؛ اگرچه کوتاهی کردیم و از حق بسیار آن، اندکی را به جای آوردیم.
خدایا، ستایش برای توست؛ ستایشی از سر اعتراف به بدکرداری و اقرار به سستی و کوتاهی. برای رضای توست که از صمیم دل پشیمانیم، و با زبان خود، از سر صدق پوزش می طلبیم. پس در برابر آن کوتاهیای که در این ماه در عبادت تو بدان دچار شدهایم، ما را پاداش ده تا با آن خیری را در یابیم که دلخواه ما بوده است، و اندوختههای گوناگون را که آرزو داشتهایم، در عوض بستانیم.
پوزش ما را بپذیر که در این ماه در ادای حق تو کوتاهی کردیم، و عمر ما را به ماه رمضان آینده برسان، و چون ما را به آن رسانیدی، کمک کن تا به عبادتی نایل شویم که تو را سزاست، و طاعتی را برپا داریم که درخور این ماه است، و ما را پیوسته به کارهای نیکی موفق ساز که حق تو را در این دو ماه، این رمضان و رمضان یگر ، از ماههای عمرمان، تدارک نماید.
خدایا اگر در این ماه گرد گناهی کوچک یا بزرگ گردیدهایم، یا آن را مرتکب شدهایم، یا به عمد خطایی کردهایم، یا از روی فراموشی بر خود ستمی روا داشتهایم، و یا حرمت دیگری را نپاییدهایم، بر محمد و خاندانش درود فرست و بر گناهان ما پرده بپوشان، و به بخشایش خویش از ما درگذر، و با مهرمانی بیپایان و فضل کاستی ناپذیر خود ما را به کاری وادار که آنچه را در این ماه از ما نمیپسندیدی، فرو ریزد و بپوشاند.
خدایا، اکنون که این ماه به پایان رسید و جامهی زمان را به دور افکند، تو نیز جامهی گناهان را از ما درآور و به دور افکن، و با رفتنش، بدیهای ما راببر، و ما را به سبب آن، از نیکبختترین روزهدارن و پرنصیبترین و بهرهمندترین آنان قرار ده.
خدایا اگر کسی از روزهداران، چنان که باید، حق این ماه و حرمتش را، پاس داشته، و به احکام آن عمل کرده، و از گناهان دوری ورزیده، یا به وسیلهای به تو تقرب جسته که خشنودی و رحمتت را برای او در پی داشته است، همانند آنچه به او میبخشی، از خوان بینیازیات به ما نیز ببخش، و چندین برابر آن را از فضل خود به ما ارزانی کن، که فضل تو کاستی نمیگیرد و گنجینههای تو نقصان نمیپذیرد، بلکه پیوسته در حال فزونی است، و معادن احسان تو نابود نمیگردد، و بخشش بیزحمت و آماده، بخشش توست.
فرازی از دعای ۴۵ صحیفه سجادیه

خدایا در ساعات پایانی این ماه مارا مشمول رحمت بی پایانت قرار ده واین وداع را آخرین وداع (باماه مبارک رمضان) عمرمان قرار مده!
![]()
بحق محمد(ص) و آل محمد(ص) ![]()
![]()
خداحافظ ماه پروردگار الرحمن الراحمین
خداحافظ ماه لحظه های افطار و سحر خداحافظ ماه نعمت و رحمت و برکت خداحافظ ماه شب های نورانی قدر
![]()
![]()
عیـــد رمضــان آمد و ماه رمضـــان رفــــــــت ![]()
صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت ![]()

عید فطر نیز روزی است که خداوند اجازه داده است تا در این روز روزه داران نزد حضرت او گرد آیند و بر خوان کرم او بنشینند و ادب بندگی به جای آرند . عید فطر ، روز بازگشت به فطرت و در واقع نوروز نیایش است تا پس از خانه تکانی دل و انباشت تمامی نیکی ها و فضایل و نزدیک شدن به خلق الهی، هر یک را نیز مرحله به مرحله در 11 ماه بعد تمرین کنی، زیرا آموزش و آموختن سرفصل آسانی است اما به کار بستن آن ها بسی سخت و دشوار. ![]()



آن شب، آخرین شب زندگی کوفه بود و خسوفی ترین شب تاریخ...ابرهای سیاه و تاریک، بر آسمان کوفه چنگ انداخته بودند و ماه عالمتاب را در حصار گرفته بودند، تا روشنی اش را محصور کنند... عرشیان آماده ی پذیرایی میهمانی ارجمند بودند و فرشیان از وجود نازنینش، غافل... مرغابی های کوفه آوازی غمگین در گلوی شب می ریختند و سجّاده و محراب، مضطربانه انتظار فاجعه می کشیدند... شانه های زخمی و رنجدیده ی علی، آخرین انبان نان و خرما را بر روی خود جای داد، تا یتیمان بار دیگر، شوق قوت شبانه، اشکشان را خشک کند و بیوه زنان و از کار افتادگان، بار دیگر چشم انتظاریشان به بار نشیند... ملائک آب و جارو می کردند و فخر بر زمینیمان کور دل می فروختند و خود را به داشتن میمهانی عزیز لایق تر از آنان می دانستند... هان ای زمینیان! شما را چه شد که علی تنها ماند؟ جز این بود که لیاقت را خدا از شما ستاند؟
و آن شب کوفه در میان دستانی آکنده از شرم، مردی از تبار قرآن را بر عرشیان تقدیم می کرد...



شب می نالید که بدون گریه های علی چگونه به سر آیم و سحر ضجّه می زد که خورشید را چگونه بدون دیدن علی در بر گیرم؟ محراب های های می گریست و برای صدای مناجات علی دلتنگی می کرد... و کوفه یک عمر حامل ننگی عظیم و جبران ناپذیر شد... و علی بود که فائز شد به خدای کعبه...
نفرین بر آن دستان مظلوم کُش، که بار دیگر خاک نشینان را به خاک نشاند و قلب تاریخ را زخمی کرد... رخمی که التیامی بر آن نیست...
یا الله... یا الله... یا الله...

خدایا! بار الها! امشب و این چند شب، شب قدر است... این ما و این تو و این دست نیازمان... این تو و این ما و دست نوازشت...
معبودا! بر آستانت به انابه و توبه سر می آساییم... از کرمت عنایتی کن و قبولمان فرما... مرحمتی تا شب قَدرت را قدر بدانیم و قُدرتی ده، تا مقدّراتت را بپذیریم... امشب و این چند شب، تقدیرمان نوشته خواهد شد... در تقدیرمان، لیاقت بندگی خالصانه ات را، بوسیدن پرده ی کعبه ات را و توتیا کردن خاک بقیع و حرم نبی ات را مقدّر فرما...
اَستَغفُرِاللهَ وَاَتوبُ اِلَیهِ

امشب قرآن بر سر می گیریم و تو را قسم به محمّد و علی و فاطمه و حَسنین و ابناء حسین می دهیم تا از خطاهایمان در گذری و در رحمتت را به رویمان باز کنی... امشب مجیر می خوانیم و تو را به رحمانیتت قسم می دهیم که از آتش دوزخ پناهمان دهی« سُبحانَکَ یا اللهُ تَعالَیتَ یا رَحمنُ اَجِرنا مِنَ النّار ِ یا مُجیر» و زمزمه ی جوشن کبیرمان بلند است و تو را به کلمه به کلمه ی صفّات عالیه ات سوگند می دهیم که ما را از عذاب آخرت خلاصی دهی« سُبحانَکَ یا لا الهَ الّا اَنتَ اَلغَوثَ اَلغَوثَ خَلِّصنا مِنَ النّار ِ یا رَبِّ»... حال آنکه در آتش اشتیاق وصالت می سوزیم...


از عـــرش صــدای ربنا می آیــد
آوای خــــوش خدا خدا مــی آید
فریاد که درهای بهشت باز کنید
مهمان خدا سوی خدا مـی آید
تشنه ام این رمضان تشنه تر از هر رمضانی
شب قدر آمده تا قدر دل خویش بدانی
لیله القدر عزیزی است بیا دل بتکانیم
سهم ما چیست از این روز همین خانه تکانی

گویند کریم است و گنه می بخشد …… گیرم که ببخشد زخجالت چه کنم

میگن هر موقع آب مینوشی بگو “یا حسین” این روزا وقتی آب
می بینی و نمی نوشی ، آروم بگو : “ یا ابا الفضل ”
![]()

![]()
کاش در این رمضان لایق دیدار شوم *** سحری با نظر لطف تو بیدار شوم

![]()
خدایا روزه مرا در این روزها مانند روزه داران حقیقی که مقبول توست قرار ده ، واقامه نمازم را مانند نمازگزاران واقعی مقرر فرما ، و مرا از خواب غافلان « از یاد تو » هوشیار وبیدار ساز و هم در این روز جرم و گناهم را ببخش ای خدای عالمیان واز زشتیهایم عفو فرما ای عفو کننده گنهکاران ![]()
![]()

ماه رمضان ماه خداوند، ماه نزول قرآن و از شریفترین ماههای سال است. در این ماه درهای آسمان و بهشت گشوده و درهای جهنم بسته میشود، و عبادت در یکی از شبهای آن ( شب قدر ) بهتر از عبادت هزار ماه است.
رسول خدا (ص) در خطبه شعبانیه خود درباره فضیلت و عظمت ماه رمضان فرموده است: «ای بندگان خدا! ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش به سوی شما روی آورده است؛ ماهی که نزد خداوند بهترین ماهها است؛ روزهایش بهترین روزها، شبهایش بهترین شبها و ساعاتش بهترین ساعات است.
بر مهمانی خداوند فرا خوانده شدید و از جمله اهل کرامت قرار گرفتید. در این ماه، نفسهای شما تسبیح، خواب شما عبادت، عملهایتان مقبول و دعاهایتان مستجاب است.
پس با نیتای درست و دلی پاکیزه، پروردگارتان را بخوانید تا شما را برای روزه داشتن و تلاوت قرآن توفیق دهد. بدبخت کسی است که از آمرزش خدا در این ماه عظیم محروم گردد. با گرسنگی و تشنگی در این ماه، به یاد گرسنگی و تشنگی قیامت باشید.»
خدایا
یادم بده
یادم باشه
یادت باشم ![]()




